Creative destruction

“Ik vind het minder erg dan ik had verwacht.” Karen kijkt me aan met een gezicht waar ik niet zo heel veel van kan aflezen. Blij is ze zeker niet, maar ook niet in paniek. Dat valt me niet tegen.

Ik had een ingeving vanochtend die alles anders maakt. We zijn net drie hele dagen bezig geweest onze plannen voor het komende jaar te maken, en nu zet ik er met twee zinnen een enorme streep doorheen. Moet alles opeens anders.

schoorstenen-implosie

“Creative destruction”. Ik kan me niet meer genoeg economie lessen herinneren om nog precies te weten hoe Schumpeter het bedoelde en wat er allemaal achter zat, maar de term is wel blijven hangen. Soms moet je korte metten maken met één ding, om ruimte te maken voor het andere. Voor iets nieuws, iets beters.

Daar geloof ik wel in, afbreken voor je opbouwt. Je kunt nou eenmaal niet altijd blijven bouwen, zonder eerst ruimte te maken. En rigoureus schepen achter je verbranden zorgt voor enorme creativiteit.  Het gaat zo veel sneller.

Als je ruimte wilt maken voor een pooltafel, moet je die dozen met die je zolder al 20 jaar onbegaanbaar maken eerst naar de kringloop brengen.

Soms moet je je baan opzeggen voordat je weet wat je daarna gaat doen. Omdat dat sneller gaat dan solliciteren in de avonduren.

Soms moet je nee zeggen tegen slechte klanten, zodat je kan groeien bij de beste.

Of je perfecte plan voor 2017 bij het vuilnis zetten, om ruimte te maken voor een plan dat misschien riskanter is, maar ook veel beter.

Ons plan van nog geen maand oud is definitief naar de prullenbak verdwenen. Maar wat er voor in de plaats komt is zó veel beter. Leuker. Eenvoudiger. Spannender.

Nog maar anderhalve week na die ochtend lijkt het wel alsof we een heel nieuw bedrijf hebben ontworpen. We hebben denk ik de meest productieve en creatieve week ooit achter de rug. Alles overhoop gegooid. Onze planning, ons aanbod, onze marketing, eigenlijk ons hele business model.

Alles lijkt anders nu. Ik zag niet op tegen 2017, maar nu kijk ik echt reikhalzend uit naar volgend jaar. Ik kan niet wachten tot onze nieuwe plannen de wereld in geslingerd kunnen worden. Tot de eerste resultaten binnenkomen. Opeens lijkt van alles mogelijk, waar ik twee weken geleden nog niet eens over na durfde te denken.

Creative destruction. Het is niet de makkelijkste route en zeker geen pijnloze. Maar wel de meest magische. Er komen geweldige nieuwe dingen uit voort. En prachtige verhalen, als het vernielen achter de rug is en het opbouwen weer begonnen.